YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/22282
KARAR NO : 2014/39475
KARAR TARİHİ : 01.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında, suç üstlenme, suç delillerini gizleme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından, sanık … hakkında mağdurlar … ve …’i yaralama suçları ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanıklar hakkında, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, adli para cezasının tayininde suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 5728 sayılı Kanunun 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13. maddesi esas alınmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,
b) Sanıkların, kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyları üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyları dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacaklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in ve sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılmalarına ilişkin kısımlarındaki “…30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin karar metninden çıkarılarak yerlerine “450 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinin uygulamasına ilişkin kısımlarındaki “…25 gün adli para cezası ile
cezalandırılmasına” ibarelerinin karar metninden çıkarılarak yerlerine” 375 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılması suretiyle, yine hüküm fıkralarının hak yoksunlukları ile ilgili kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerlerine “Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında, mağdur …’ı yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Mağdurun aşamalardaki anlatımlarına, olay tanığı diğer mağdur …’in soruşturma aşamasındaki anlatımına ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ile mağdurlar … ve … arasında restaurant içinde hesap meselesinden çıkan tartışmanın restaurant dışına taştığı, sanığın önce mağdur …’a ardından da mağdur …’e ateş ederek yaraladığı, bu sırada olayla ilgisi olmayan ve tarafları ayırmak için olay yerine gelen mağdur …’ün de sanığın tabancasından çıkan kurşunlardan birisinin isabet etmesi sonucu yaralandığı anlaşılmakla, sanığın mağdur …’e yönelik eyleminde olası kast koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.