Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2015/722 E. 2016/1481 K. 10.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/722
KARAR NO : 2016/1481
KARAR TARİHİ : 10.02.2016

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı …Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.4.2014 gün ve 11-134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalının dava dilekçesinde gösterilen adresi “…” dur. Dava dilekçesi bu adrese gönderilmiş ve 28.01.2013 tarihinde tebliği sağlanmış olup davalı beyan dilekçelerinde adresini hem “…” hem de “…” olarak bildirmiştir.Bilahare davalı 01.10.2013 tarihli dilekçesi ile tebligatların mernis adresi olan “… ise davalının “…” adresine tebliğe çıkarılmış ve 22.05.2014 tarihinde tebliği sağlanmış ve davalı da 04.06.2014 tarihli temyiz dilekçesinde adresini …” şeklinde bildirmiştir. Mahkemece muhtıraya rağmen harcın yatırılmadığından bahisle 12.09.2014 ek kararla davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği ve bu kararın da davalının bilinen en son adresi olan”…. …karar bu defa davalının mernis adresi olan “…” adresine gönderilmiş ve 07.11.2014 tarihinde tebliği sağlanmış olup ek karar 11.11.2014 tarihinde temyiz edilmiş, davalının temyiz dilekçesine eklediği nüfus kaydına göre 07.10.2013 tarihinde yerleşim yerinin “…” olduğu anlaşılmıştır.
Bilindiği üzere,7201 Sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.
Somut olayda, 07.10.2013 tarihi itibariyle davalının mernis adresi “…” ise de davalının 04.06.2014 tarihli temyiz dilekçesinde adresini “…” olarak gösterdiği diğer bir deyişle adresini değiştirmediği görülmektedir.
../..

Hal böyle olunca,temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek kararın davalıya 09.10.2014 tarihinde usulune uygun olarak tebliğ edildiği halde temyiz dilekçesinin 11.11.2014 tarihinde verildiği gözetilerek 7 günlük yasal temyiz süresi geçmiş bulunduğundan HUMK’nun 432. maddesi, Yüksek Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 01.06.1990 tarih ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteğinin SÜREDEN REDDİNE, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.