YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/22330
KARAR NO : 2016/5124
KARAR TARİHİ : 01.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında mağdur …’ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihi itibariyle 5 yaşında olan mağdur … adına şikayet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin, babası olan …’in sanık olarak yargılanması nedeniyle, yasal temsilcisi olan annesi …’ye ait olduğu, …’nin duruşmada alınan beyanında, kızının yaralanması ile ilgili sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.05.2014 tarih, 2013/287 Esas ve 2014/273 sayılı kararı gereğince, katılan sıfatı almayan mağdurun temyiz hakkı bulunmadığından mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında, taksit aralıklarının gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün taksitlendirmeye ilişkin fıkrasından “hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren başlamak üzere” ibaresi çıkartılarak yerine “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.