YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/11542
KARAR NO : 2014/35221
KARAR TARİHİ : 04.11.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında katılan …’i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında mağdureler …’yi yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
a) Sanığın yaşı küçük mağdureleri kulaklarından çekmek suretiyle yaraladığına dair, mağdurelerin soyut iddialarından başka delil bulunmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
b) Kabule göre de,sanık hakkında katılan …’e yönelik eylemi nedeniyle duruşmadaki iyi hali lehine takdiri indirim sebebi olarak değerlendirilerek 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi uyarınca cezasından indirim yapıldığı halde, mağdureler…’ye yönelik yaralama eylemi nedeniyle tayin edilen cezada TCK’nin 62. maddesi uygulanmaması ve uygulanmama gerekçesinin gösterilmeyerek çelişkiye düşülmesi,
c) Sanık hakkında katılan …’e yönelik eylemi nedeniyle sanığın sabıkasız kişiliği, mahkemedeki tutum ve davranışları ile yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde, mağdureler…’ye yönelik yaralama eylemi nedeniyle sanık hakkında hiç bir gerekçe gösterilmeden ve bu husus tartışılmadan 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulanmayarak çelişkiye düşülmesi,
d) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun BOZULMASINA, 04/11/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.