Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2014/20492 E. 2014/41640 K. 15.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20492
KARAR NO : 2014/41640
KARAR TARİHİ : 15.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında …’e yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde,
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanık hakkında …’a yönelik yaralama ve katılanlara yönelik tehdit ve hakaret suçlarından hakkında kurulan hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde,
a) Sanığın katılana yönelik yaralama eylemi sonucunda katılanda hayati tehlike, organlardan birisinin işlevinin sürekli zayıflaması ve kemik kırığı sonuçlarının birlikte gerçekleşmesi nedeniyle, birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilerek, ağır netice olan katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir durum ile organlardan birisinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olan yaralanma dolayı, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-a-d-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, temel ceza belirlendikten sonra kırık nedeniyle ayrıca 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılması,
b) Sanığın, olay yeri olan cadde üzerinde katılanları tehdit ettiğine dair kanıtlar gösterilip açıklanmadan yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine dair karar verilmesi,
c) Sanık …’un katılanlar … ve …’a hakaret ettiği yönünde yeterli delil gösterilmeden katılanların haksız bir fiiline tepki olarak gerçekleştirdiğinden bahisle yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine dair karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.