YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/10697
KARAR NO : 2014/31175
KARAR TARİHİ : 24.09.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık … hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet; mala zarar verme suçundan verilen düşme; hakaret ve görevli memura direnme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Beraat ve düşme kararı verilen hükümlerin gerekçesine yönelik temyiz bulunmadığından ve sanığın hukuki yararı bulunmadığından; yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden ise 14.4.2011 gün ve 6217 sayılı Kanunun 26 maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı CMK’nin yürürlüğüne ve uygulanmasına ilişkin kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı göz önüne alındığında hüküm kesin olduğundan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2)Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3)Sanıklar İsmail ve Vural Özkan hakkında yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilirken TCK’nin 53/3. maddesi gereğince sadece kendi alt soyu yönünden şartla tahliye tarihine kadar, diğer şahıslar yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince yine hükümde 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bentin çıkartılarak yerine “TCK’nin 53/1-a,b,c,d,e bentlerinde yazılı haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, ancak 5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3. maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar” ibaresinin hükme eklenmesi ile diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4)Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Ankara Polis Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün 02/06/2008 tarihli bilirkişi raporunda suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde olması nedeniyle ses ve gaz fişekleri ile yasak niteliği haiz özel nitelikteki fişekleri atabilme imkanına sahip bulunduğunun ve mekanik aksamında sonradan değişiklik yapıldığına ilişkin bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından bu silahların üretimine izin verilip verilmediği sorularak ve üretim şeması istenilerek dosyanın Adli Tıp Kurumu ilgili dairesine gönderilerek suça konu silahın 6136 sayılı yasa kapsamında olup olmadığı kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.