Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2014/3158 E. 2014/24757 K. 19.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/3158
KARAR NO : 2014/24757
KARAR TARİHİ : 19.06.2014

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) çocuk hakkında basit kasten yaralama ve silahla basit kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;
çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nin 86/2 maddesinde belirtilen seçenek cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra ,bu cezanın 5237 sayılı TCK.nin 50/1-a maddesi haricindeki diğer seçenek tedbirlere çevrilebilecek iken 5237 sayılı TCK.nin 50/2 maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,
2) çocuk hakkında 6136 sayılı yasaya aykrılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;
Oluşa, dosya kapsamına göre çocuğun suça konu ekmek bıçağını mağdur …’i yaralama suçunda kullandığı bu nedenle, 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun oluştuğu anlaşılmakla tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak;
Suç tarihi itibariyle, 5728 sayılı Yasanın 158. maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/4. madde ve fıkrası hükmüne göre, ”3 aya kadar hapis veya adli para cezası ”şeklinde seçenek yaptırım düzenlenmesine karşın , çocuk hakkında hüküm fıkrasında temel cezanın”6 ay hapis ve 30 gün adli para cezası ”olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 19/06/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.