YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/933
KARAR NO : 2016/7789
KARAR TARİHİ : 29.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık … hakkında , katılan …’e yönelik hakaret ve kasten yaralama, katılan …’a yönelik hakaret , sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama ve hakaret, sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen kararlara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK’nin 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan sanık … ve müdafiilerinin temyiz istemlerinin itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında, katılanlar… ve…’a yönelik tehdit , katılan …’e yönelik hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanığın üzerine atılı hakaret ve tehdit suçlarından beraat etmesi karşısında temyizde hukuki yararı bulunmadığından ve beraat gerekçesine yönelik bir temyiz gerekçesi de bulunmadığından, sanık ve müdafiilerinin temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
3) Sanık … hakkında, katılan …’i kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ve vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

4) Sanık … hakkında, katılan …’ı nitelikli kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
11/06/2013 tarihli oturumda, katılanın yaralanması konusunda mahkemenin gözleminde, ” Bir-Bir buçuk mesafeden bakıldığında sol gözünün alt kısmında, elmacık kemiğinin üstünde diğer yüzdeki deri dokusundan farklı yere paralel iz olduğu görüldüğünün” belirtilmesi karşısında tebliğnamenin “2” nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın katılanın sakini olduğu binada yönetici olduğu, taraflar arasında asansörün kullanılması konusunda çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılanın sanığa yumrukla vurması üzerine sanığında katılana, TCK’nin 6/1-f-4 maddesi gereğince silahtan sayılan bıçakla vurmak suretiyle katılanı yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık yararına uygulanması gerekirken, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi,
b) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.