Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/28610 E. 2016/12241 K. 23.05.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/28610
KARAR NO : 2016/12241
KARAR TARİHİ : 23.05.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar hakkında, mağdur …’u basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde mağdur …’un bar içerisinde sanıklar tarafından darp edilmesi üzerine tarafların işyeri çalışanları tarafından dışarıya çıkartıldığı, mağdur … bardan çıkan sanık …’e saldırıp kafa atması üzerine çıkan kavgada bu kez mağdurun sanıklar tarafından yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, sanıkların bar dışındaki eylemlerinin bar içerisindeki eylemlerinin devamı niteliğinde olup ayrı bir kasıt altında gerçekleştirilmemesi nedeniyle sanıkların mağdur …’a karşı yalnızca 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri kapsamındaki kasten yaralama suçundan sorumlu tutulmaları gerekirken bar içerisindeki ve bar dışarısındaki eylemler bölünmek suretiyle sanıkların ayrıca …’a karşı 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamındaki basit kasten yaralama suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,
b) Kabule göre de;
b1) Mağdur …’un 15.06.2012 tarihli celsede, şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 73. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
b2) Sanık … hakkında, mağdur …’u basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmiş olmasına göre, bu cezanın 5237 sayılı TCK’nin 50/2. maddesi uyarınca yeniden adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Sanıklar hakkında, mağdur …’u silahla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ve sanık … hakkında mağdur …’u basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Taraflar arasındaki kavgaya, hangi tarafın haksız hareketiyle sebebiyet verdiği belirlenmeye çalışılarak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.