Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/31903 E. 2016/13129 K. 02.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/31903
KARAR NO : 2016/13129
KARAR TARİHİ : 02.06.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü,
Sanık … müdafiinin süre tutum dilekçesini sadece sanık sıfatıyla vermiş olduğunun anlaşılması ile sanık sıfatı ile hükmü temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede,
1) Sanık …’nun, sanık …’in …’a yönelik yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme karşı temyiz itirazının incelemesinde;
Sanığın, sanık …’ın … karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan zarar görmediği ve davaya katılan sıfatı almadığına göre, katılan sıfatı bulunmayan sanığın, CMK’nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … müdafiinin, sanık …’ın mağdur …’a yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3) Sanık …’nun, … ve …’u yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz isteminin reddine ilişkin 04/09/2015 gün ve 2014/186 Esas, 2015/241 sayılı Ek Karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz istemlerinin reddine ilişkin ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik itirazlarının 1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesi gereğince reddine ve redde ilişkin 04/09/2015 gün ve 2014/186 Esas, 2015/241 karar sayılı ek kararın ONANMASINA,
4) Sanık … müdafiinin, sanığın …’i yaralama suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.