Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2015/5195 E. 2016/12898 K. 11.05.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5195
KARAR NO : 2016/12898
KARAR TARİHİ : 11.05.2016

…Belediye Başkanlığı vekili avukat … ile 1-… vekili avukat .. 2-…… vekili avukat …, 3-.. aralarındaki dava hakkında .. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/12/2014 gün ve 2014/115-2014/624 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, rücuen tazminat istekli bu davasında toplam 35.011,22 TL’nin davalılardan sorumlulukları oranında tahsilini istemiş, mahkemece, 16.12.2014 tarihli karar ile davalı …. yönünden 17.538,74 TL, davalı …. … Aş. yönünden 6.429,45 TL ve …. Yönünden 9.936,53 TL olmak üzere toplam 33.904,72 TL’nin tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Somut olayda davacı reddedilen 1.106,5 TL yönünden kararı temyiz etmiş olup, temyiz edilen bu miktar karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davacı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na iadesine, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.