YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/702
KARAR NO : 2016/4960
KARAR TARİHİ : 30.05.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık … ve … hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık … ile … müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi ve adli emanette kayıtlı olan suça konu … adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri haricinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … ile … müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın … adına düzenlenen sahte sürücü belgesini kolluk kuvvetlerine ibraz etmesi eyleminde, suça konu belgenin fiilin maddi eser ve delili niteliğinde olmadığı gözetilmeden, TCK’ nın 267/2. maddesi uygulanması suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı,
2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.