YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1620
KARAR NO : 2016/2143
KARAR TARİHİ : 04.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)
HÜKÜM : Mahkûmiyet (ikişer kez)
TEBLİĞNAMEDEKİ
DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında müsnet suçtan (iki kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Mağdure …’nın aşamalardaki beyanları, savunma ile tanık …’in samimi anlatımları nazara alındığında, suç tarihinden önce sanık …’nın birlikte yaşadığı diğer sanık …’le cinsel ilişkiye giren otuzbir yaşındaki sağır dilsiz mağdure …’nın hamile kalıp daha sonra doğurduğu çocuğun babasının … olduğunu iddia etmesi üzerine, …’nın olay günü tek başına yanına gittiği mağdure …’ya henüz bir ay dokuz günlük olan bebeği mağdure …’yla birlikte kendisiyle beraber evine gelmesini söylediği ve aldığı olumsuz yanıt üzerine cebir tehdit veya hile kullanmaksızın her iki mağdureyle birlikte evden ayrılıp otobüsle kendi evine gittiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle olayda sanığın üzerine atılı suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle mahkûmiyetine hükmedilmesi,
Sanık … hakkında atılı suçtan (iki kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Mağdure …’nın aşamalardaki beyanları, savunma, diğer sanık …’nın ifadeleri ile tanık …’in samimi anlatımları nazara alındığında, suç tarihinden önceki dönemde cinsel ilişkiye girdiği mağdure …’nın daha sonra doğurduğu bebeğin babası olduğunu iddia ettiği sanık …’in olay günü resmi nikahlı eşi … ile birlikte evine gittiği … ile küçük mağdure …’yu zorla evden götürüp alıkoyduğu hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, müsnet suçtan (iki kez) beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.