YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8879
KARAR NO : 2016/458
KARAR TARİHİ : 20.01.2016

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
: ( Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan …. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.01.2010 gün ve 2009/684 Esas, 2010/109 Karar sayılı ilamının miktar itibarıyla kesin nitelikte olup 1412 sayılı CMUK’nın 305. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden ve sanığın adli sicil kaydında görülen diğer mahkumiyetine ilişkin … Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2001 gün ve 2000/289 Esas, 2001/128 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihini içeren onaylı sureti mahkemesinden getirtilmesine karşılık anılan suret ekindeki mahkeme yazısında cezanın infazı ile ilgili bir kayda rastlanılmadığının bildirilmesi karşısında, bu ilamın infazına ilişkin koşullu salıverilme ve bihakkın tahliye tarihlerinin ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı ilamat ve infaz bürosundan sorularak sonucuna göre ilamın tekerrüre esas teşkil edip etmediği araştırılmadan, eksik inceleme ile sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık aleyhine olmayan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.