YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7128
KARAR NO : 2016/11300
KARAR TARİHİ : 15.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Mühür bozma suçundan 27/03/2012 tarihli beraat kararı ile karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından 09/04/2014 tarihli beraat kararı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
27/03/2012 tarihli elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından verilen beraat kararına ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının yalnızca mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu ve hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtaya gönderilen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere mahkemesine iadesine karar verildiği, iade kararının yalnızca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan 09/04/2014 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup, mühür bozma suçundan verilen 27/03/2012 tarihli beraat kararına karşı o yer Cumhuriyet savcısı tarafından süresinde yapılan temyiz başvurusu ile elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen 09/04/2014 tarihli beraat kararına karşı katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının birlikte incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/03/2016 gün ve 2015/1121 – 2016/111 sayılı kararı da dikkate alınarak, mahkemenin “mühür bozma fiiline ilişkin tutanağının düzenleme tarihinin 14/05/2010 tarihi olup, katılan Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş’nin 28/01/2009 tarihinde özelleştirildiği, bu nedenle TCK’nın 203. maddesi kapsamında mühürleme yapmaya yetkili kamu makamı olma niteliğini kaybettiği, sanığın üzerine atılı mühür bozma suçunun unsurları oluşmadığından beraatine” dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.