Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2016/4 E. 2016/5374 K. 01.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4
KARAR NO : 2016/5374
KARAR TARİHİ : 01.06.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali (sanık …), nitelikli yağma (sanık …), nitelikli cinsel saldırı (sanık Abdülrezzak)
HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar … haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre; mağdure ile tanık … arasındaki ilişkiyi öğrenen sanık …’in, evine giderek para istediği mağdureden olumsuz cevap alması üzerine küpelerini vermesini, vermediği takdirde Murat ile olan ilişkisini eşine anlatacağını söylediği ve mağdurenin yine kabul etmemesi üzerine “ya küpeleri verirsin ya da kulağını kopartırım” diyerek tehdit etmek suretiyle kulağındaki küpeleri aldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin konutta yağma suçunu oluşturduğu ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Mağdurenin iddiası, 26.08.2012 tarihli üst arama tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, gizlice evine girdiği mağdurenin bilgisi dışında cep telefonunu alarak evden ayrıldığı anlaşıldığından, atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.