YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9058
KARAR NO : 2016/1038
KARAR TARİHİ : 27.01.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM :TCK.m.152/1-a, 62/1, 53, 51/1,3 maddeleri gereğince mahkumiyet
Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın temyiz dilekçesinde mala zarar verme suçundan da ceza verilmesi üzerine bu karar da temyiz edilmiş olmakla birlikte, yapılan itiraz üzerine, bu kısma ilişkin talebin … Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/550 esas ve 2013/234 sayılı ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, yapılan tebliğe rağmen temyiz talebinin reddine yönelik, sanığın temyiz başvurusu bulunmadığı anlaşılarak, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararı ile sınırlı olarak yapılan incelemede:
Sanık … ile temyiz dışı sanık …’ın olay yerine gelen … Emniyet Müdürlüğünde ait şikayetçi …’in kullandığı resmi otonun camına zarar verdikleri iddia edilen olayda,
Sanığın suçlamaları kabul etmediği, katılan sanık …’un beyanında 8-9 kişinin kendilerine saldırdığını, kendi otosuna saldıran kişilerden birinin sanık … olduğunu ancak ekip otosuna saldıranların kim olduğunu bilmediğini ifade ettiği, şikayetçi …’in,polis otosunun arka camını kıran kişinin kim olduğunu görmediğini beyan ettiği, olay yerinde yaralanan sanık … ile temyiz dışı sanık …’ın kavgayı başlatan kişilerden olması nedeniyle teşhis edilip haklarında dava açıldığı, sanığın polis otosuna zarar verdiğine ilişkin herhangi bir tarafsız tanık ve delil bulunmadığın anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.