YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23399
KARAR NO : 2016/1164
KARAR TARİHİ : 08.02.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 52/2, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine lişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, olay tarihinde iş takipçiliği yaptığı, katılanın … emeklilik işlemlerinin takibi için sanığa müracaat ettiği, takip ve prim bedeli olarak sanığa 5.100 TL ödeme yaptığı, ancak herhangi bir işlem yapmadığı gibi almış olduğu parayı da iade etmediği, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın aşamalarda yaptığı savunmasında, katılanın emeklilik işlemleri için …..’ya 08/01/2009 tarihinde talepte bulunduklarını, işlemlerin takibi sırasında katılan adına ….. Servisinde prim borcu çıktığını, söz konusu prim borcunu kendisinde bulunan paradan ödediğini ve 27/01/2009 tarihinde çocuk borçlanması talebinde bulunduğunu, söz konusu talep ile ilgili olarak ….. tarafından yapılacak olan tebligatı beklediklerini savunması, ….. Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce çocuk borçlanması talebinin kabul edildiğine ilişkin olarak katılana gönderilen 19/08/2009 tarihli yazının katılana 18/09/2009 tarihinde tebliğ edilmesi, katılan tarafından sanık aleyhine 5.100 TL alacağın tahsili amacıyla……İcra Müdürlüğü’nün 2009/20796 sayılı dosyası üzerinden yapılan icra takibinde sanığın borcun 4100 TL lik kısmını kabul etmiş olması karşısında, sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de; sanık hakkında belirlenen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesi olan TCK’nın 52/4. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.