YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9592
KARAR NO : 2016/1244
KARAR TARİHİ : 08.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : TCK’nın 151/1, 151/1-a, 58, 53 (İki kez) maddeleri gereğince mahkumiyet

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay günü alkolünde etkisiyle kardeşine ait evi Molotof haline getirdiği bira şişesini atarak yaktığı, çıkan yangının bitişikte kalan ağabeyi …..’inde evine sıçradığı, ev ve eşyaların zarar gördüğü olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın aşağıdaki nedenler dışında sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65.maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına kadar” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına kadar” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet hükümlerindeki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın her iki katılana yönelik eylemi nedeniyle hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
a- Sanığın ağabey….’in evini yaktığı sırada bitişikteki kardeşi…’inde evinin zarar gördüğü, sanığın katılan …’in evininde yanabileceğini öngörüp eylemine devam ettiğinin anlaşılması karşısında katılan …’e yönelik eyleminde TCK’nın 21/2. maddesi kapsamında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan kastla mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
b- 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde de değerlendirme yapılmaması ve TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
c- TCK’nın 167. maddesinin ikinci fıkrasında; mala zarar verme suçunun aynı konutta beraber yaşamayan kardeşlerden birinin zararına olarak işlenmesi halinde; ilgili kardeş hakkında verilecek cezanın yarısı oranında indirileceğine ilişkin şahsi indirim sebebinin düzenlenmesi ve sanık ile katılanların kardeş olduklarının anlaşılması karşısında; sanığa verilen cezadan belirtilen oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.