YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9388
KARAR NO : 2016/4415
KARAR TARİHİ : 29.04.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 109/2 yerine 209/2 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinden önce mağdureyle resmi nikah kıyarak evlenen sanığın, zaman içerisinde yaşanan ailevi sorunlar nedeniyle sık sık tartışıp kavga ettiği mağdurenin çalıştığı banka şubesine olay günü mesai bitiminde gidip araçla alarak sahibi olduğu işyerine getirmesinin ardından burada çıkan tartışmanın büyümesi üzerine zorla depo kısmına götürdüğü mağdureyi alıkoyduğu bir kaç saatlik süre boyunca aralıklarla vurduktan sonra araçla eve götürdüğü tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tayin edilen cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 110. maddesi ile indirilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Kabule göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın dosyaya yansıyan maddi zararının bulunmadığı gözetilmeden 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Hakkında atılı suçtan tayin edilip miktar itibariyle kısa süreli olmayan 1 yıl 8 ay hapis cezası TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenen sanık hakkında aynı Kanunun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.