YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/31701
KARAR NO : 2016/11774
KARAR TARİHİ : 22.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak, 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesine aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” veya “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin bu suç yönünden itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazla ilgili gerekli kararın mahallince yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,
2- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesine aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Kasten işlemiş olduğu hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesine aykırılık suçlarından dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.