YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/31357
KARAR NO : 2016/13350
KARAR TARİHİ : 15.06.2016

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yukarıda özet bilgileri yazılı dosya kapsamında, sanık …’ın üzerine atılı suçlardan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz ve eski hale getirme talebine dair itirazların ve temyiz incelemesi aşamasında sanık müdafi tarafından dosyaya sunulan 26/03/2014 havale tarihli dilekçenin incelenmesinde;
Sanığın, 19/09/2013 tarihli karara karşı 06/12/2013 gününde eski hale getirme talebinde ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nın 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay’ın İlgili Dairesi olması karşısında, Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 10/12/2013 tarihli 2013/33 Esas ve 2013/567 karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu kararın KALDIRILMASINA,
CMK nın 42. maddesi gereğince sanığın temyiz ve eski hale getirme istemlerine ilişkin incelemede ise; sanığın yokluğunda verilen 19.09.2013 tarihli hükmün, sanığın 28/05/2013 tarihli celsedeki savunması sırasında mahkemeye bildirdiği ve iddianamenin bizzat kendisine tebliğ edildiği adresine tebliğe gönderildiği, aynı adreste bulunan ve sanığın 06.12.2013 tarihli dilekçesinde de birlikte yaşadığını kabul ettiği annesinin tebellüğden imtina etmesi nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ evrakının o yer muhtarına imza mukabilinde teslim edildiği ve buna ilişkin ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı ve keyfiyetin imzadan imtina eden sanığın annesine bildirildiği, bu şekilde yapılan tebligatın 7201 sayılı Kanunun 21. maddesindeki “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” biçimindeki düzenlemeye uygun olarak tamamlandığı anlaşılmakla, gerekçeli karara karşı 1 haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra dilekçe veren sanığın eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden 06/12/2103 tarihli temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 15.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.