YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11046
KARAR NO : 2016/4070
KARAR TARİHİ : 24.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkemenin kabulüne göre; TCK’nın 142 ve 143. maddelerinin birbirinden bağımsız oldukları, her iki maddeye göre belirlenen cezanın birbirinden farklı nitelikte olabileceği, TCK’nın 142. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK’nın 61. maddesindeki koşullar dikkate alınacağı, TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasında olayın koşullarına göre hakime takdir yetkisi tanındığı, takdir yetkisinin de temel cezaya bağlı bir yetkiyi içermediği dikkate alınarak, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alındığında, temel ceza alt sınırdan belirlenirken TCK’nın 143. maddesi uyarınca üst oranda artırım yapılmasında yasaya aykırılık bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen (2) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılanın olay günü saat 19.30 sıralarında römorkunu tarla içerisinde bırakarak evine gittiğini, ertesi gün saat 10.00 sıralarında geldiğinde römorkunun yerinde olmadığını gördüğünü beyan ettiği, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, olay anını gören veya duyan kimsenin bulunmadığı, UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin saat 06.51’de doğduğu, TCK’nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.51’den önceki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, eylemin hangi zaman diliminde gerçekleştiğinin belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Kabule göre de;
2- Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 142/1-e ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Yasa’nın 62. maddesi gereğince ceza indirimine gidildiği sırada neticeten, 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle eksik cezaya hükmolunması,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.