YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3897
KARAR NO : 2016/14241
KARAR TARİHİ : 14.06.2016
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, eşitlik ilkesine aykırılık tazminatı ile fazla mesai ücreti, yoksun kalınan ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işverenlikte güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, işyerinde çalışanlar arasında ücret ve akdin feshinde ayrımcılık yapıldığını, şirket merkezinde güvenlik görevlisi olarak çalışan gibi personele aylık ortalama 200,00 TL fazla ücret ödendiğini, iş akdinin alt işverene verildiği iddiasıyla feshedildiğini ancak bazı güvenlikçilerin iş akitlerinin feshedilmediğini beyanla fazla mesai ücreti, yoksun kalanın ücret farkı ile eşitlik ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının güvenlik görevlisi olarak üç vardiya halinde çalıştığını, haftalık yasal mesai saatleri haricinde çalışmasının bulunmadığını, arızi olarak yapılan fazla mesai ücretlerinin bordrolarda gösterilmek suretiyle ödendiğini, davacının iş sözleşmesinin şirkete ait olan ve işyeri örgütlenmesi ve yapılanması itibariyle gerek şirket merkezinden ve gerekse birbirinden bağımsız olan Türkiye genelindeki baskı tesislerindeki güvenlik işlerinin şirket dışından hizmet alınmak suretiyle yapılanmasına ilişkin işletmesel karar gereği geçerli nedenle feshedildiğini, davacının ücretinde ayrımcılık yapıldığı iddiaları gerçek olmadığı gibi İş kanunu 5.madde kapsamında yoksun kaldığı herhangi bir hakkının da bulunmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak; davacı her ne kadar çalışanları arasında ücrette ve akdin feshinde ayrımcılık yapıldığını iddia etmiş ise de eşit davranma ilkesi 4857 sayının 5.mdde yer almış bu madde her durumda mutlak bir eşit davranma borcunu düzenlemeyip bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz etmiş olup yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre esaslı nedenler biyolojik ve işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça bu yükümlülüğün bulunmadığını belirttiği, işverence işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünde nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemeyeceği davacının yaptığı görev ile kendisine ek ödeme verildiği iddia edilen işyeri çalışanlarının görevlerinin ve görev risklerinin farklı olması, davacının bu çalışanlarla eşit şart ve koşullarda çalışmaması nedeniyle davacının davalı işverenin eşit davranma borcuna aykırı davrandığını ispat edemediği, bilirkişi 12/04/2013 tarihli raporu ile davacının fazla çalışma sürelerine karşılık fazla çalışma ücretlerinin ödendiğinin belirtildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacı işçinin ücret fark alacağının bulunup bulunmadığı hususu tartışmalıdır.
Davacı işçi, davalı Şirkette güvenlik görevlisi olarak çalışmakta olup, aynı işi yapan ve aynı kıdeme haiz Şirket çalışanlarından daha düşük ücret aldığını iddia etmiştir. Yargılama safhasında birden fazla bilirkişi raporu alınmıştır. Bu raporlara karşı özellikle hesaplamalarda emsal olarak alınan işçiye itiraz edilmiştir. Raporlarda emsali işçi yönünden seçenekli hesaplamalar yapılmıştır.
Mahkemece, iddia edilen işyeri çalışanlarının görevlerinin ve görev risklerinin farklı olması ve davacının bu çalışanlarla eşit şart ve koşullarda çalışmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkemenin değerlendirmesine esas aldığı davalı işyeri çalışanı/çalışanları belirtilmemiş ve bu konuda özellikle yapılan iş, çalışılan yer ve kıdem gibi hususlar somutlaştırılmamıştır. Dolayısıyla farklı ücret uygulamasını haklı kılan nedene ilişkin saptama denetime açık değildir. Karar bu yönü ile hatalıdır.
3-Davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağının ödenip ödenmediği hususu ihtilaflıdır. Mahkemece, 12.04.2013 tarihli rapora itibar edilerek fazla çalışma ücreti alacaklarının ödendiği gerekçesiyle bu talep reddedilmiştir. Oysa ki yargılama safhasında bu rapora itiraz üzerine alınan ek raporda tahakkuk bulunmayan aylar için hesaplamanın yapıldığı görülmüştür. Mahkemenin red gerekçesi yerinde değildir.
Dairemizce temyiz incelemesi yapılan emsal davalarda davacıların haftalık fazla çalışması 2,75 saat olarak belirlenmiş olup, bu tespit bozma nedeni yapılmayarak kesinleşmiştir.
Bu durumda, Dairemizin temyiz denetiminden geçen emsal dosyalardaki hesap raporları ile işbu dosyadaki delillerin birlikte değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi gerekirken Mahkemece eksik inceleme ile sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.