YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/20430
KARAR NO : 2016/1188
KARAR TARİHİ : 04.02.2016

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/03/2000-20/06/2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacının 01.03.2000-20.06.2010 tarihleri arasında davalı işveren yanında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, hükümde yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa’nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Dosya kapsamından; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakta ise de; davacının 01.03.2000-20.06.2010 tarihleri arasında davalı işveren yanında geçen çalışmalarının tespiti talebinde bulunduğu, ancak mahkemece 26.03.2001-26.10.2010 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine kararı verilerek talebin aşıldığı anlaşılmaktadır.
6100 Sayılı HMK’nın 26. maddesi kapsamında mahkemeler taleple bağlılık kuralına göre tarafların talep sonuçları ile bağlı olup talepten daha fazlasına karar veremezler, bu itibarla mahkemece davacının talebi aşılarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “ 26.10.2010 ” tarihinin silinmesine yerine “20.06.2010 ” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden …’ya yükletilmesine, 04.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.