Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2014/36076 E. 2016/7006 K. 09.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/36076
KARAR NO : 2016/7006
KARAR TARİHİ : 09.03.2016

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davalı işveren nezdinde sondaj makinesi operatörü olarak çalışan davacının iki ay içinde sekiz gün izin kullandığı davacı tanık beyanları ile anlaşıldığından iki ayda toplam iki hafta tatili ücretini hak etmediği dikkate alınmadan tüm hafta tatillerinde çalışma yapılmış gibi hesaplama yapılması hatalıdır.
3-Fazla mesai alacağı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacının iki ay içinde sekiz gün çalışmadığının anlaşılması karşısında fazla mesai hesabında da çalışmadığı günlerin dışlanması ile fazla mesai alacağının kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.
4-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26. maddesinde “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu maddeye göre, hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talep edilenden fazla veya başka bir şeye hükmedemeyeceği açıkça belirtilmiştir.
Somut olayda, davacı tarafın 1996, 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 yılları dışındaki yıllık izinlerini kullanmadığını beyan etmesine rağmen, mahkemece tüm döneme dair yıllık izin alacağına hükmedilmesi söz konusu kanuni düzenleme gereğince talebin aşılması mahiyetinde olduğundan hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.