Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/11650 E. 2016/3898 K. 17.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11650
KARAR NO : 2016/3898
KARAR TARİHİ : 17.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Katılanın suç tarihinde sabah saat 07:30 sıralarında işyerini açtığında hırsızlık yapıldığının farkına vardığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında; işyerine sabaha karşı ve gündüzden sayılan saat 05:30 sıralarında girdiklerini beyan ettiği, yaş küçüklüğü sebebiyle evrakı ayrılan …’nın da soruşturma aşamasındaki ifadesinde işyerine saat 01:30 sıralarında girdiklerini bildirmesine rağmen mahkemede tanık sıfatıyla alınan beyanında işyerine saat 06:00 sıralarında girdiklerini belirttiği, suç saatine ilişkin başka bir belirlemenin de yapılamadığının anlaşılması karşısında, suçların geceleyin işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCK’nın 143 ve 116/4. maddeleri gereğince uygulama yapılması,
2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.