Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2016/9493 E. 2016/8143 K. 23.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9493
KARAR NO : 2016/8143
KARAR TARİHİ : 23.06.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-h, 62/1, 52/2-4, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 1000 gün karşılığı 20.000 TL adli para cezası (3 kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanların oğlu tanık …’ın katılanlara ait ayçekirdeklerini satmak için internetten satış ilanı vermesi üzerine, tanığı arayıp Akın Tarım-… ünvanlı hububat işi yapan bir işyeri olduğunu beyan ederek kendisine numume gönderilmesini isteyen, gelen numune sonrasında ayçekirdeklerini satın almak istediğini, malların adresine getirilmesini isteyen, katılanların birlikte getirdiği toplamda 2 kamyon halinde 34.120 kg ağırlığındaki ayçekirdeğini kiraladığı bir depoya indirip satım bedelinin EFT’nin ancak hafta içi gerçekleştirileceğini söyleyerek katılanları bir otele yerleştiren ve daha sonra da mallarla birlikte kaçan sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;
Sanığın gerçekte hiç bir ticari faaliyette bulunmayan bir işyeri açıp, ticaret erbabı gibi hareket ederek katılanlardan suça konu malları aldığı, malın parasının hafta içi ödeneceğini söyleyerek suça konu malı kiraladığı bir depoya indirip daha sonra mallarla birlikte kaçma şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, katılanlara yönelik eylemini hukuksal anlamda tek bir fiil ile aynı anda gerçekleştirdiğinden dolandırıcılık suçundan bir kez cezalandırılarak tayin olunan cezanın TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden, eyleminin üç ayrı müstakil suç olduğu değerlendirilip üç kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.