YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8706
KARAR NO : 2016/7387
KARAR TARİHİ : 08.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanıkların TCK’nın 157/1, 62/1, 52/2 ve 53. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar …, … ve …’a atılı dolandırıcılık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık …’ın … vasıtasıyla …’dan temin ettiği hesaba para gelmesini sağladığı, …’un …’ı bulup ondan hesap numarasını alan kişinin de … olduğu, böylece sanık …’ın hesabına katılan … Gönder’in hesabını PKK terör örgütünün ele geçirdiği söylenerek bu şekilde iradesi fesada uğratılıp kandırılarak 9.870-TL paranın gönderilmesinin sağlandığı, çekilen paranın Murat tarafından Koray’a verildiği, Koray’ın da bu parayı …’a verdiği, PTT’den para çekilme anının kameralarla tespit edildiği, Koray ve Abdüsselam’ın samimi ikrarlarından da anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık …’e atılı dolandırıcılık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın, diğer sanıkların eylemine iştirak ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmaması karşısında beraatine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve sanık müdafiininin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.