Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2016/3133 E. 2016/7739 K. 14.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3133
KARAR NO : 2016/7739
KARAR TARİHİ : 14.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : 1-Sanık … hakkında;
a-Kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2, 86/3-e, 21/2, 29, 62, 52 maddeleri gereği 1.100 TL adli para cezası, CMK’nın 231. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
b-Mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1, 29, 62, 52 maddeleri gereği 1.500 TL adli para cezası,
2-Sanık … hakkında, TCK’nın 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52 maddeleri gereği 2.240 TL adli para cezası, CMK’nın 231. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması.
EK KARAR : Sanık … hakkında temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik incelemede;
5271 sayılı CMK’nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı Kanun’un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanık … müdafiinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince inceleme yapılması için,
Sanık … hakkındaki hüküm yönünden ise; “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 gün ve 2015/2073 değişik iş sayılı kararı 5271 sayılı
CMK’nın 271/4 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, bu karara yönelik temyiz yolu kapalı olduğundan sanık müdafiinin temyiz istemiyle ilgili olarak dairemizce karar verilmesine yer olmadığına, her iki karar bakımından dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2- Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 06.10.2015 gün ve 2015/133 E. 2015/594 K.sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.