Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/18669 E. 2016/9936 K. 09.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/18669
KARAR NO : 2016/9936
KARAR TARİHİ : 09.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmedilen 1200 TL Adli para cezasının miktar ve türüne göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince, miktar itibariyle temyizi mümkün değilse de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2014 tarih ve 2013/12-213 Esas 2014/522 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; tek bir fiille birden fazla suçun oluştuğu durumlarda en ağır cezayı gerektiren suçtan değil de her iki suçtan da ayrı ayrı hüküm kurulduğu durumlarda, suçlardan birisi için kurulan hükümdeki sonuç ceza kesinlik sınırı içinde kalsa dahi, adaletli ve doğru sonuca ulaşabilmesi için her iki suçtan kurulan hükümlerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği,
Mala zarar verme suçunun konusu ile hırsızlık suçunun konusunun aynı olması halinde ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı ve hırsızlık suçunun unsuru niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçundan verilen hükmün de temyiz edilebilir nitelikte olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nin 142/1-e, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının son kesilme nedeni olan mahkumiyet kararının verildiği 24/05/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları, bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte
bulunan, 1412 sayılıCMUK’nın 322.
maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında açılan kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.