Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/7695 E. 2016/5599 K. 02.05.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7695
KARAR NO : 2016/5599
KARAR TARİHİ : 02.05.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan.
HÜKÜM : 1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine.
2-Özel belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 207/1, 43/1, 62 ve 53 maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 15 gün hapis cezası.
3-Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan TCK’nın 206/1, 43/1, 62 ve 53 maddeleri gereğince sanığın 3 ay 3 gün hapis cezası.

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Katılanın şoförlüğünü yaptığı otobüste daha önceki tarihlerde muavin olarak çalışan sanığın, haksız olarak ele geçirdiği katılan …’e ait sürücü belgesinin fotoğrafını değiştirip kullanmak suretiyle 26/05/2008 tarihinde … firmasından 2 adet, 22/02/2009 tarihinde … firmasından 1 adet ve belirlenemeyen bir tarihte … Telekom’dan da 1 adet olmak üzere toplam 4 tane telefon hattı aldığı ve bunlarla ilgili tüm sözleşmelere … adına sahte imza attığı; ayrıca olay tarihinde kullanımında bulunan …plakalı araçta yapılan ceza kesme işlemi sırasında kimliğini … olarak belirtmek suretiyle 05/06/2009 tarihli ve aynı araçla ilgili 25/05/2009 tarihli ceza tutanakları ile katılan adına trafik ceza tutanakları düzenlenmesine sebebiyet verdiği; yine aynı şekilde katılan adına sahte isimle kredi kartı başvurularında bulunduğu bu suretle zincirleme olarak özel belgede sahtecilik, iki kez resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma ve kredi başvurularının kabul edilmemesi nedeniyle tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;
1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı verilen “beraat” kararına karşı sanığın yapmış olduğu temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Beraat hükmünün temyiz edilmesinde sanığın hukuki menfaati bulunmadığı gibi temyizin hükmün gerekçesine yönelik de olmadığı anlaşılmakla; beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından dolayı verilen “mahkumiyet” kararına karşı sanığın yapmış olduğu temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3-Özel belgede sahtecilik suçundan dolayı verilen “mahkumiyet” kararına karşı sanığın yapmış olduğu temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanığın eylemine uyan ve hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki “kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz” ve 5. fıkrasındaki “gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz” şeklindeki özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun mahkemece yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.