YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/6758
KARAR NO : 2016/1035
KARAR TARİHİ : 09.02.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52/2, 52/4, 53, 58 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde sanığın katılanın satışa çıkardığı… plakalı aracın üzerinde “satılık” yazısı olduğunu görmesi üzerine, telefonla irtibat kurup katılanın iş yerinin bulunduğu yere geldiği, katılanla konuşarak araca bakmak istediğini söylediği, katılanın da çalışanına aracın anahtarını vererek sanığa göstermesini söylediği, sanık ile katılanın yanında çalışan kişiyle birlikte aracın yanına geldiklerinde sanığın birkaç tur atmak istediğini söyleyerek anahtarı alıp araca binip gittiği ve tekrar aracı getirmediği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın, deneyip tekrar geri getirmek üzere aldığı aracı geri vermeyerek uzaklaşması şeklinde sübut bulan eyleminin işleniş şekli, zilyetliğin devredilmemiş ve mal tesliminin gerçekleşmemiş olması nedeniyle TCK’nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması ,
Kabule göre de;
2- Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas daha ağır mahkumiyeti bulunmasına karşın daha az cezayı içeren hükümlülüğünün esas alınması,
3- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak TCK’nın 53 ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.