YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/1250
KARAR NO : 2016/3924
KARAR TARİHİ : 27.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
ASIL ve BİR. DAVADA
DAVACILAR : …; a) … b) …
c) … d) … Vek. Av. …
ASIL ve BİR. DAVADA

KARAR

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 2.080,00 TL’dir.
Asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından reddolunan kısım temyiz edilmekle temyiz edilen kısım yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve … sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.