YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/8728
KARAR NO : 2016/7988
KARAR TARİHİ : 21.06.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılığa teşebbüs
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 35, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince 2 kez 9 ay hapis ve 60 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın, kuyumculuk yapan şikayetçilerden önce …’e ait … isimli işyerine gittiği ve elinde bulunan altın bilekliği satmak istediğini söylediği, şikayetçinin kontrol amaçlı olarak bilekliği sanıktan aldığı, üzerinde 585 (14 ayar) ibaresi yazılı bulunan bilekliği dikkatlice incelediğinde ve mihenk taşı olarak tabir edilen altının sahte olup olmadığını belirlemek için kullandıkları taşa vurduğunda bilekliğin sahte olduğunu anladığı ve bilekliği sanığa iade ettiği, sanığın hemen sonrasında bu sefer şikayetçi Fatih’in dükkanının biraz yukarısında bulunan şikayetçi …’a ait işyerine gittiği, aynı şekilde şikayetçi Yunus’a da altın bilekliği satmak istediğini söylediği, şikayetçi Yunus’un bilekliği incelediğinde sahte olduğunu tespit ettiği ve bilekliği sanığa iade ettiği, olay sonrasında şikayetçilerin birbirleriyle konuştuklarında sanığın sırayla kendilerini aldatmaya çalıştığını fark ettikleri ve polise haber verdikleri, sanığın bu şekilde esasen altın olmadığını bildiği bilekliği altın olduğunu bildirerek hileli hareketlerle şikayetçileri dolandırıp kazanç elde etme kastı ile hareket ettiği anlaşıldığından, dolandırıcılığa teşebbüs suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.