Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2016/11376 E. 2016/13142 K. 28.09.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11376
KARAR NO : 2016/13142
KARAR TARİHİ : 28.09.2016

Hırsızlık ve mala zarar verme suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 151/1 ve 62/1 (iki kez) maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2015 tarihli ve 2014/291 esas, 2015/300 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/05/2016 gün ve 94660652-105-34-2004-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/06/2016 gün ve 2016/236858 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
1- Sanığın, müşteki tarafından üzerinde anahtar kartı bulunduğu halde kapısı açık şekilde bırakılan suça konu otomobili, söz konusu anahtar kartı ile çalıştırmak sureti ile çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesindeki hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayininde,
2- Sanığın suça konu aracı çaldıktan sonra kaza yapmak suretiyle otomobile zarar da verdiğinden bahisle, mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala, taksirle zarar verme şeklinde gerçekleşen eylemin, bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı cihetle, yazılı şekilde her iki suçtan mahkumiyet hükmü kurulmasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1- 2 no’lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;
Sanığın suça konu aracı çaldıktan sonra kaza yapmak suretiyle otomobile zarar da verdiğinden bahisle, mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da hükümlülük kararı verilmesi nedeniyle kanun
yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BÜYÜKÇEKMECE) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 24.04.2015 gün ve 2014/291 E., 2015/300 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine,
2- 1 no’lu kanun yararına bozma istemine gelince;
Sanığın, müşteki tarafından üzerinde anahtar yerine kullanılan kart takılı bulunduğu halde kapısı açık şekilde bırakılan suça konu otomobili, söz konusu kart ile çalıştırmak sureti ile çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Kanun’un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması nedeniyle 1 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (BÜYÜKÇEKMECE) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 24.04.2015 gün ve 2014/291 E., 2015/300 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesi uyarınca ve mahkemenin teşdiden hüküm kurmak yönündeki takdiri de gözetilerek hapis cezasının 1 yıl 6 ay olarak belirlenmek suretiyle cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim ile sonuç cezanın 1 yıl 3 ay hapis olarak belirlenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.