YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8990
KARAR NO : 2016/7518
KARAR TARİHİ : 09.06.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f-son, 62, 50/1-a, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 53.600 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, şikayetçi ….. Ltd. Şti’nin hesabından gerçeğe aykırı EFT talimatı ile 21.500 TL’yi kendi adına havale edip bankadan çekerek haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;
1)5237 Sayılı TCK’nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK’nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun’un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirleneceği ve somut olayda hüküm fıkrasında uygulama yapılırken 20 TL’den sonuç adli para cezasının belirlendiği nazara alındığında, adli para cezasının 2150 gün olarak belirlenmesi gerekirken iki katına çıkma gerekçesi gösterilmeden iki katının üstünde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2)TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin ve hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “3216 GÜN”, “2680 GÜN” ve “53.600 TL.” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “2150 GÜN”, “1791 GÜN” ve “35.820 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle eklenmek ve suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.