YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9768
KARAR NO : 2016/5232
KARAR TARİHİ : 07.09.2016
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Alacak
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan faydalı ve zorunlu masrafların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde; Davacının, 1/2 hissesi davalıya ait binada dersane işletmeciliği yapmak için davalı ile anlaştığını, davacının, söz konusu binayı kiraladıktan sonra binanın kullanılması için zorunlu ve binanın değerini arttıran faydalı masraflar yaptığını, davacının davalıya ait bölümü tahliye etmek durumunda kaldığını, yapılan ve talep etmiş oldukları masrafların tamamının binanın ayrılmaz parçası haline geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14.980,00 TL tutarındaki zorunlu ve faydalı masraflarının dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili ise; Davacının, dava tarihi itibarı ile kiralananı tahliye etmediğini, taraflar arasındaki kira ilişkisinin de devam ettiğinden davacının iş bu davayı açmasında hukuki yararı bulunmadığını, ayrıca sözleşmenin 10. Maddesinde davacı kiracının taşınmazın içinde ve dışında yapacağı masrafların kendisine ait olacağının düzenlendiğini, kiraya verenin taşınmazı tam ve eksiksiz bir şekilde davacıya teslim ettiğini, davacının kendi işletmesi için gerekli masrafları kendisinin karşılayacağını, davacının taşınmaza faydalı masraf yaptığı iddiasını da Kabul etmediklerini, ayrıca fatura bedellerinin de fahiş olduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne; buna göre, 12.239,80 TL’nin dava tarihinden itibaren işletilecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kiracı tarafından akdi ilişkinin devamı sırasında kiralanana değer artırıcı masraf ve harcamaların yapılması durumunda vekaletsiz iş görme hükümlerine göre 6098 sayılı TBK.530 (818 sayılı B.K.’nun, 414. Md.) maddesi masraf ve harcamaların kiraya verenden istenebilmesi mümkündür. Kiralananda yapılan imalatların, imal tarihindeki değerleri, yıpranma durumları, faydalı ve zorunlu yada lüks imalat olup olmadıkları ayrıntılı olarak belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.
Mahkemece hükme esas alınan, dosyada 05.01.2012 tarihinde yapılan keşif sonucu 04.06.2012 tarihli bilirkişi kurulu raporu ve 12.03.2015 tarihli ek raporunda faydalı ve zorunlu masraflar açıkça belirlenmemiş, yapılan tadilat, değişiklik ve ilavelerin değerinden yıpranma payı düşülmemiştir. Yapılan imalatların hangisinin zorunlu ve faydalı masraflar hangilerinin lüks masraflar olduğunun belirlenmesi, 6098 sayılı TBK.530 (818 sayılı B.K.’nun, 414. Md.) maddesi gereğince zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilerek bu tarihteki yıpranma payı düşülmüş rayiç bedelleri üzerinden değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 07/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.