Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2016/1870 E. 2016/15418 K. 05.09.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1870
KARAR NO : 2016/15418
KARAR TARİHİ : 05.09.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanığın savunma tanığı olarak bildirdiği … ile …’ın tanık olarak beyanları alınmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 178. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
2) Oluşa, dosya kapsamına göre, mağdur ve sanığın beyanlarından sanık ile mağdur arasında olay öncesinde mevcut dava dosyalarında da mağdurun işitme kaybı yaşadığını belirttiğinin anlaşılması ve mağdur hakkında 10/10/2012 tarihinde düzenlenen raporda mağdurun vücudunda darp cebir izi olmadığının belirtilmesi karşısında, mağdura ait tedavi evrakları ve grafilerin temini ile mağdurun adli tıp kurumuna gönderilerek yaralanmasının niteliği ve mevcut işitme kaybının olaya ilişkin olup olmadığı konusunda kesin adli raporu aldırılması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
3) “Sanığın almış olduğu cezasının miktarı, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluştuğundan” bahisle TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, TCK’nin 51.maddesinin uygulanma gerekçesi ile çelişki oluşturacak şekilde “sanığın kasıtlı önceye dayalı kasıtlı suçtan mahkumiyetinin buluması, kişisel özellikleri, mahkemede hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden olumlu kanaat oluşturmadığından 5728 Sayılı yasa ile değişik 5271 Sayılı yasanın 231 maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle CMK’nin 231/5. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.