YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15332
KARAR NO : 2016/2572
KARAR TARİHİ : 08.03.2016

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCK’nın 86/2, 29, 52/2 maddeleri gereğince 3.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2-Mala zarar verme suçu nedeniyle beraatine ilişkin.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın sanıkla aynı apartmanda ikamet edip sanığın kendisi ile ilgili apartman yöneticisine çeşitli iddialarda bulunmasına kızarak sanığın kapısına tozlanmaya neden olacak şekilde tekmelediği, katılanın ihbarı üzerine karakola gittiklerinde sanığın katılana vurarak yaraladığı, mala zarar vermeye teşebbüs, kasten yaralama suçlarının oluştuğu iddia olunan olayda;
Sanık hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;
1-Hükmolunan cezaların miktarına göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 11.06.2014 gün ve 2013/490 E, 2014/261 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,
2-Sanık hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;
Sanığın kapıya tekme atması şeklinde gerçekleşen eyleminin mala zarar verme suçuna teşebbüs aşamasında kalması karşısında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.