YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13992
KARAR NO : 2016/11139
KARAR TARİHİ : 27.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet, eski hale getirme isteğinin reddine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yokluğunda verilen hükmün tebliği tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığa kararın bizzat tebliği yerine, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre ev adresine tebliğ edildiği ve temyiz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirildiği, tebligatın yukarıda belirtilen nedenle usulsüz olduğu, bu bağlamda kararın kesinleşmediği, sanığın ayrıca cezaevi kanalıyla gönderdiği 26.04.2011 günlü dilekçesi üzerine gerekçeli kararın sanığa 23.06.2011 tarihinde bulunduğu ceza infaz kurumunda tebliğ edildiği ve sanığın 27.6.2011 günü hükmü temyiz ettiği ancak bu dilekçenin cezaevi idaresi tarafından dosyaya konulmadığı,sanığın bu durumu öğrenmesi üzerine 19.09.2013 tarihli dilekçesiyle, eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında, eski hale getirme isteminin reddine dair 20.09.2013 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesi’nin hüküm tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık …’ın temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.