YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/12170
KARAR NO : 2016/15181
KARAR TARİHİ : 14.06.2016

… vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … 16. Tüketici Mahkemesinden verilen 18/02/2016 gün ve 2015/741-2016/395 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kullandığı kredi nedeniyle davalı bankaca dosya masrafı ve sair isimler adı altında haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ıslah ile 4.797,00 TL’nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı , davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece , davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 4.525,60 TL haksız tahsil edilen masrafın 3.301,00 TL dava tarihi olan 25/06/2015 tarihinden, bakiye 1.524,60 TL ıslah tarihi olan 23/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen alacak miktarı red edilen 271,40 TL olan ekspertiz ücretine ilişkin olup, karar tarihi (25.06.2016) itibariyle alacak miktarı 2.190,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 14/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.