YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/6580
KARAR NO : 2013/344
KARAR TARİHİ : 22.01.2013

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, kaçak elektrik kullanım nedeni ile uğranılan zararın tahsili için girişilen icra takibine karşı ileri sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş olup, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un “Amaç” başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verildikten sonra aynı Yasanın 3. maddesinde mal, satıcı ve tüketici ayrı ayrı tanımlanmıştır. Yasal düzenlemeye göre mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, satıcı; kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri, tüketici ise; bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder. Bir hukuki ilişkinin 4077 sayılı Yasa kapsamında olduğunun kabulü için, yasanın amacı içerisinde ve az yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin hukuki bir işlem olması gerekir.
Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemelerce istek olmasa bile kendiliğinden dikkate alınır. Somut olaya gelince; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de davanın dayananağının abonelik sözleşmesi olduğu ve elektrik aboneliğinin mesken için yapıldığı anlaşılmaktadır. Taraflara arasında 4077 sayılı…/
Kanunda tarif edilen hukuki ilişki bulunmaktadır. Bu hali ile davaya bakma görev Tüketici Mahkemesine aittir. Davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemesine ait olduğu gözardı edilerek yargılamaya devamla karar verilmiş olması yerinde görülmemiştir.
Hâl böyle olunca, mahkemece yapılacak iş davaya bakma görevinin tüketici mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı vermek, istek halinde dosyayı ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa ona yoksa Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakmak üzere Asliye Hukuk Mahkemesine göndermekten ibarettir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 22.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.