YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/34691
KARAR NO : 2014/387
KARAR TARİHİ : 15.01.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/11/2013 gün ve 6-2013/336315 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dairemizin 14.03.2013 gün ve 2010/26568 Esas, 2013/5082 Karar sayılı ilamında “Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK’nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11- 251-267 ve 20.03.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından hükümlünün haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, hükümlünün lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi halinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin,” belirtilmesi karşısında; Merzifon Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.03.2007 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan savunman Avukat … Özçelik’in yüzüne karşı verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmandan hükümlünün haberdar olmadığı anlaşıldığından; hükümlüye anılan kararın tebliği ile bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği sorularak, süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği ve zorunlu savunmanın temyizine onay verdiğine ilişkin bir belge ibraz etmediği takdirde temyiz hakkından vazgeçmiş sayılacağı konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına; hükümlü tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine” karar verilmiştir.
Dosyanın mahalline gönderildiği ve yerel mahkeme tarafından Dairemizin kararında belirtildiği şekilde hükümlü …’a açıklamalı tebligat yapıldığı; hükümlünün zorunlu savunmanı Avukat … Özçelik’in temyizine onay verdiğine ya da vermediğine ilişkin bir belge ibraz etmediği; süresi içerisinde temyiz dilekçesi de sunmadığı anlaşıldığından, temyiz yetkisi bulunmayan Avukat … Özçelik’in temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/l.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.