YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/19956
KARAR NO : 2014/1295
KARAR TARİHİ : 30.01.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizin 12/09/2013 tarih ve 2012/22288 Esas – 2013-18014 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2013 tarih ve 7-2010-308909 sayılı yazısı ile itirazda bulunulduğu anlaşılmakla,
Yeniden inceleme sonucunda, hüküm sanığın yüzüne karşı müdahil vekilinin yokluğunda karar verilmiş olup sıralamaya uygun olarak tefhim-tebliğ denmiş olması da gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden,6352 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı C.M.K’nın 308/3 fıkrası gözetilerek,
Dairemizin 12/09/2013 tarih ve 2012/22288 Esas- 2013/18014 sayılı kararının düzeltilmesine yer olmadığına, itiraz üzerine karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/01/2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Kararın tefhim bölümünde “tefhim-tebliğ” den itibaren yedi gün içinde denilmek suretiyle sanığın kararın kendisine tebliğ edilmesini bekleyeceği gözetilerek tefhimdeki bu yanılgıdan dolayı sanığın temyiz talebinin süresinde olduğunun kabul edilmesi gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2013 tarih ve 7-2010-308909 sayılı itirazının kabulü ile Dairemizin 12/09/2013 tarih ve 2012/22288 Esas – 2013-18014 sayılı kararının kaldırılması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.

… …
Muhalif Başkan V. Muhalif Üye