Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/10793 E. 2014/16221 K. 12.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10793
KARAR NO : 2014/16221
KARAR TARİHİ : 12.05.2014

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık … hakkında hakaret, sanık … hakkında yaralama suçlarından; kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar … ve … müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanık … hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre suçun silahla işlenmesi nedeniyle uygulanan Kanun maddesinin numarasının 86/3-e yerine, 86/2-e olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
a)Mahkum olan sanıklara, sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı ve eşit oranda yükletilmesi yerine müteselsilen tahsiline karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
b)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.04.2004 gün ve 47-101 sayılı kararında açıklandığı üzere vekalet ücretinin katılan asil yerine, vekil lehine hükmolunması,
Kanuna aykırı, sanık … müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmı “90 TL yargılama giderinin sanıklara ayrı ayrı ve eşit oranda yükletilmesine” ve vekalet ücretine ilişkin bölümünden “katılan vekiline” ibaresi çıkarılarak yerine “katılana” ibaresinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.