YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/31317
KARAR NO : 2014/34493
KARAR TARİHİ : 27.11.2014

Hakaret suçundan sanık … hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, … Sulh Ceza Mahkemesince verilen 13.06.2011 tarih ve 2011/77 esas, 2011/318 karar sayılı hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 26/12/2013 gün ve 2013/38080 esas, 2013/34060 karar sayılı kararıyla;
“Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık …’in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE” karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2014 tarih ve 2014/224207 sayılı yazısı ile;

“Yüksek Yargıtay 4.Ceza Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlık sanık hakkında verilen adli para cezasının temyize tabi olup olmadığına ilişkindir.
Şöyle ki; Sanık hakkında 13/06/2011 tarihli karar ile verilen 7080 TL adli para cezasına ilişkin hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu kanaatindeyiz.
6217 sayılı Kanunun 23.maddesi ile 5271 sayılı Kanunun 272.maddesinin 3.fıkrasının a bendinde “hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf yasa yoluna başvurulamayacağı” şeklinde yapılan değişiklik ve 6217 sayılı Kanunun 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen “Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçene kadar hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamaz” şeklindeki geçici 2.maddesi gözönünde bulundurulduğunda doğrudan hükmolunan 3000 TL den fazla adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizinin mümkün olduğu konusunda bir duraksama bulunmamaktadır. Mahkemece verilen kararın niteliği gereği itiraza tabi olmadığı da açıktır.
SONUÇ VE İSTEM : Yukarıda açıklanan nedenlerle itirazın kabul edilmesi ile;
1-Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesi’nin 26/12/2013 gün ve 2013/38080 – 2013/34060 sayılı kararının kaldırılması,
2-… Sulh Ceza Mahkemesi’nin 13/06/2011 gün 2001/77 esas-2011/318 karar sayılı ilamının esastan incelenmesi,
3-İtirazın Dairenizce yerinde görülmemesi halinde ise dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI
İtiraz, hakaret suçundan, sanık … hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminde, karar vermeye yer olmadığına dair, Dairemizin 26.12.2013 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,
Dairemizce verilen 26/12/2013 tarih ve 2013/38080 esas, 2013/34060 karar sayılı KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA DAİR KARARIN KALDIRILMASINA,
… Sulh Ceza Mahkemesince verilen 13.06.2011 tarih ve 2011/77 esas, 2011/318 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık …’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, itiraz yazısına uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.