Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2013/18244 E. 2013/22452 K. 01.10.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/18244
KARAR NO : 2013/22452
KARAR TARİHİ : 01.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, 26.07.2013 tarihli ek karar ve asıl hükümde vekalet ücreti ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı-davacı kadın vekiline gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat evrakının üzerinde davalı-davacı kadın vekiline tebliğ edilen tarihin yazılı olmadığı… tebligat sorgulama çıktısına göre bu tebligatın davalı-davacıya 13.06.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davalı-davacı kadının da tebligatın bu tarihte tebliğ edildiğini beyan ettiği ve aksinin dosya kapsamından anlaşılamadığı, buna göre davalı-davacı vekilinin 28.06.2013 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü gerekir. Açıklanan nedenlerle davalı-davacı vekilinin temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle reddine dair 26.07.2013 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.
2-İşin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a)Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle hükmün yoksulluk nafakası ile koca yararına hükmedilen manevi tazminat bölümleri dışında kalan bölümleri ilk kararla kesinleştiği halde; kesinleşmiş olan bölümler hakkında bozmadan sonra yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de, bu yönün sonuca etkili bulunmamasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b)Mahkemece 09.09.2011 tarihinde verilen ilk hükümde davacı-davalı koca yararına vekalet ücreti takdir edilmiş bulunması ve bu vekalet ücretinin de davalı-davacı kadının boşanma hükmünü temyiz etmemesi sonucu 21.07.2011 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında; davacı-davalı koca yararına bozmadan sonraki yargılama nedeniyle yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir(HUMK md 438/7).
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple 26.07.2013 tarihli ek kararın kaldırılmasına, yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (9.) ve (10.) bentlerinin hükümden tamamen çıkartılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekli ile, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.10.2013(Salı)