YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2541
KARAR NO : 2014/6744
KARAR TARİHİ : 17.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Direnme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Sanığın yüklenen suçu sadece müşteki …’e tekme atmak suretiyle işlediğinin kabul edilmesine göre tebliğnamedeki TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
Hakaret suçundan verilen hükmün incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hapis cezası TCK’nın 50/1-a maddesinde belirlenen seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesine rağmen, bununla çelişki oluşturacak şekilde mükerrir olmayan sanık hakkında hakaret suçundan hapis cezası tercih edilmesi ve bu konuda denetime olanak verecek yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
TCK’nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanması sırasında 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 3 ay 18 gün şeklinde fazla ceza tayini,
Sanık hakkında ertelenmiş olsa bile kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nın 53/3. maddesi de gözetilerek 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,
Temel ceza alt sınırdan tayin edildiği halde denetim süresinin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan 3 yıl olarak saptanması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.