Yargıtay Kararı 5. Hukuk Dairesi 2016/7306 E. 2016/14585 K. 24.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7306
KARAR NO : 2016/14585
KARAR TARİHİ : 24.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyaya celbi sağlanan Mazıdağı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/5 Esas, 2012/4 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;
Davacılar vekilinin dava dilekçesinde; dava konusu 683 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından 1987 yılında yol yapmak suretiyle 2008 yılında ise yol genişletmek suretiyle el atıldığını ileri sürüp her iki farklı tarihte el atılan yer bedelini talep ettiği anlaşılmakla;
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; genişletme çalışması sırasında el atılan 4.562,98 m²’lik kısmın bedeline hükmedildiği, ancak yol yapmak suretiyle el atılan 19.415 m²’lik kısım için herhangi bir hüküm kurulmadığı verilen kararın temyiz aşamasından geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Mazıdağı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/5 Esas, 2012/4 Karar sayılı dosyasından, dava konusu taşınmazın 19.415 m²’lik kısmına davalı idare tarafından yol yapmak suretiyle el atıldığı ve el atılan kısmın halen yol olarak kullanıldığı anlaşılmakla davalı idarenin el atma eyleminin devam ettiği ve fiili el atma eylemi devam ettiği sürece dava konusu taşımazın maliklerinin tazminat talep etme hakkı olduğundan mahkemece verilen önceki karar kesin hüküm teşkil etmez.
Açıklanan bu husus gözardı edilerek davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.